Sound Check Live: Tony Conrad, Violin Solo (in D)

Tony Conrad is het meest bekend om zijn vioolspel bij het Theatre of Eternal Music in de vroege jaren zestig, waarbij niet-westerse muzikale vormen en lang aangehouden klanken werden gebruikt om zogenaamde ‘droommuziek’ te creëren. Hij maakte muziek die de traditionele, westerse rol van de componist ter discussie stelt. Over het algemeen improviseert hij zijn muziek ter plaatse (hoewel hij heel anders te werk gaat dan bijvoorbeeld Derek Bailey met zijn improvisatiemuziek), zonder partituur, zonder dirigent. Als filmmaker is hij vooral beroemd vanwege The Flicker (1966), wat beschouwd wordt als een sleutelwerk van het structuralistische filmgenre. Conrads voornaamste motivatie om die film te maken was het zoeken naar mogelijkheden tot harmonische expressie door andere zintuigen te bespelen dan het gehoor. Hij wilde nagaan of er gecombineerde frequentie-effecten bestaan met flikkereffecten, analoog aan de gecombineerde klankeffecten die verantwoordelijk zijn voor de consonantie in muzikale klanken. De hypnotische verschijnselen en trances die de flikkereffecten kenmerken bleven een belangrijk onderzoeksdomein in zijn latere werk. Recentelijk heeft hij meer dan een dozijn geluidswerken gecomponeerd met speciale toonladders en stemmingen voor een versterkte vioolsolo. Hij heeft ook twee archief-cd’s met werk van de overleden New Yorkse filmmaker Jack Smith uitgebracht.