Sound Check Live: Jem Cohen & Terry Riley

Deze samenwerking was oorspronkelijk een opdracht van het Cinema Texas festival van 2004. De Europese première zal een aangepaste versie worden, met zowel muzikale als filmische extra’s. Afgelopen zomer filmde Jem Cohen New York. De toon is melancholisch, met onspectaculaire beelden in somber zwart-wit gedraaid. Soms lijkt het zelfs alsof New York een spookstad is geworden. Zijn stroom van beelden kan allesbehalve een stadssymfonie genoemd worden, het genre dat zijn hoogtepunt kende in de jaren twintig. Hoe zou de eeuwige vooruitgang gevierd kunnen worden, het dogmatisch rationalisme met zijn vaak terneerdrukkende architectuur, nu torens in elkaar storten en zovele anonieme levens verpletterd worden door de duurste oorlogsmachine aller tijden? De laatste sequens toont flarden van Amerika’s grootste anti-oorlogsmars ooit. Welke plaats blijft er over voor de individuele (kiezers)stem? De sobere pianomuziek van Terry Riley neemt ons terug naar het bescheiden begin, toen instrumenten film begonnen te begeleiden. Maar al gauw leidt hij ons naar een heel ander universum, terwijl hoekige melodische lijnen zich ontvouwen en geleidelijk sterker worden, en de sonoriteit ook alsmaar complexer wordt. Als de muziek even stopt, leest een stem de namen van zowel Amerikaanse als Iraakse doden. Dan zingt Terry Riley. Blessings, Omens, Spells and Mojos is een serene, maar indringende uitdrukking van protest en tegelijk een meditatie over de waarde van het leven in de eenentwintigste eeuw. (EC)