Princesse Marie

Jacquot en Catherine Deneuve waren al jaren op zoek naar een project om samen aan te werken, toen Deneuve het verhaal vond van de relatie tussen Sigmund Freud en Marie Bonaparte, een achterachternicht van Napoleon en prinses van Griekenland en Denemarken. Bonaparte was een typisch neurotisch geval uit de vroege twintigste eeuw, die in de jaren twintig haar heil zocht in een radicale psychoanalytische behandeling. Ze was zo te spreken over haar ervaring en de psychoanalytische praktijk dat ze er haar hele leven aan wijdde. Daarmee heeft ze de psychoanalyse ontsloten voor Frankrijk. Bovendien had ze een belangrijk aandeel in Freuds redding (en die van een groot deel van zijn familie) uit de handen van de Gestapo. Deneuve speelt de rol met ongelooflijk inzicht, veel verve en haar bekende stralende présence. Heinz Bennent, haar tegenspeler in Le Dernier Métro, geeft een onberispelijke vertolking van Freud. Het schitterende begin van deze film gaat vooral over de psychoanalyse van de prinses en kent een eigen soort suspense. Jacquot werkt de meer voorspelbare episodische delen vakkundig af, onder andere door het gebruik van goedgekozen archiefbeelden. Ook met Anne Bennent, de dochter van Heinz, als Anna Freud, en Isild Le Besco als de dochter van de prinses. (KJ)