Marianne

Jacquot bewerkte De Marivaux’ onvoltooide roman La vie de Marianne (wel de eerste brievenroman genoemd) tot een schitterende, drie uur durende productie. Deze werd medio jaren negentig als serie op de Franse televisie vertoond, maar de regisseur zelf geeft de voorkeur aan de adembenemende bioscoopversie uit 1997. Er zijn weinig kostuumfilms die zo levendig aandoen, en dat komt mogelijk omdat Jacquot zich niet laat leiden door de uiterlijke franje die in dit genre al snel de boventoon voert. Hij weet dat het, net als in elke film, uiteindelijk om gezichten en gestalten draait. En zoals gewoonlijk geeft hij ook hier alle ruimte aan de emotie en fantasie waarmee zijn acteurs hun personages tot leven wekken. Virginie Ledoyen speelt Marianne, het jonge weesmeisje dat denkt dat ze van aristocratische afkomst is en het klooster in gaat om te ontsnappen aan een weinig aanlokkelijke toekomst als ‘gekochte’ vrouw. In veel opzichten is de film net als La fille seule een eerbetoon aan de stralende jonge Ledoyen. ‘Ik zocht een meisje dat zowel zigeunerin als prinses kon zijn,’ vertelt Jacquot, die de actrice had ontmoet via Olivier Assayas. ‘Ik zag meteen dat zij het soort meisje is dat het middelpunt wordt als ik met mijn camera naar haar kijk.’ Een waar woord, dat opgaat voor beide films. (KJ)