In My Father’s Den

Het dramatische natuurschoon van Nieuw-Zeeland heeft zich de laatste jaren al bewezen in films van The Piano tot The Lord of The Rings. Ook Brad McGann maakt gepast gebruik van de kleuren van zijn thuisland in het familiedrama In My Father’s Den. Frisgroene tonen vloeien geleidelijk over in donkere kleuren in deze confrontatie tussen een man en zijn verleden. Oorlogscorrespondent Paul Prior keert na zeventien jaar terug naar zijn geboortestad voor de begrafenis van zijn vader. De hereniging met zijn broer en schoonzus is ongemakkelijk, maar hij vindt wel aansluiting bij de jongere Celia, de dochter van zijn eerste vriendin. Beheerst voert McGann de spanning van het oorspronkelijke boek van Maurice Gee (1972) op als Celia plotseling wordt vermist. Alle beschuldigende vingers wijzen naar Paul die een eigen onderzoek begint en in het verleden moet gaan graven. Wat hij daar vindt, gaat veel verder dan de geheime bergplaats waar zijn vader vroeger vrijelijk genoot van boeken, muziek en wijn. Hij wordt geconfronteerd met de grimmige omstandigheden rond de dood van zijn moeder en stuit op een oud en duister familiegeheim. Met een subtiel gevoel voor sfeer bouwt McGann zijn speelfilmdebuut uit tot een listige thriller met een verrassende plot. Het acteerwerk is sterk, zeker dat van Emily Barclay die als Celia de psychologische uitersten van haar rol verkent. (SdH)