Happy Berry

Vlotte en soms schaamteloze cinéma vérité documentaire over een groep zeer vlotte en soms zeer schaamteloze jonge mensen in Bangkok. De filmmaker volgt hun doen en laten alsof hij een van hen is. Een clubje uitermate trendy Thaise jongeren runnen samen de zeer modieuze kledingwinkel Happy Berry. Ze hebben zich met volle overgave op de internationale jeugdcultuur gestort. Daarbij is het ontwerpen en maken van kleding maar één ding. Heb je eenmaal de coolste kleren, dan moet je ook naar de coolste tent om ze te laten zien, om je vervolgens weer in het coolste gezelschap van die kleren te ontdoen. De Happy Berry mensen beperken zich niet tot mode. Met betrekkelijk succes beginnen ze ook een popgroep. Beroemd zijn ze nog niet, maar ze weten al wel heel goed hoe je je als beroemd moet gedragen, welke seks je moet uitproberen, welke drugs momenteel gangbaar zijn. De theorie over de zogenaamde fly-on-the-wall methode bij dit soort documentaire films, waarbij de mensen die worden gefilmd zo gewend raken aan de camera dat ze hem vergeten, moet voor de jongste generatie Aziaten worden bijgesteld. Ze zijn zo begerig om in beeld te komen, dat ook hun onderbewustzijn de camera voortdurend in de gaten houdt. Het maken van de film lijkt één groot en vrolijk spel te zijn geweest. Dit alles niet tot ongenoegen van de kijker. (GjZ)