The Last Train

Dit filmdebuut van de zesentwintigjarige zoon van de grote Russische cineast Aleksej German gaat over een goede man die weigert het idee van oorlog te accepteren: het type mens dat in elke oorlog gedoemd is te sterven zonder ooit één kogel afgevuurd te hebben. Het in magnifiek zwart-wit en cinemascope gedraaide oorlogsdrama is geïnspireerd op een waar gebeurd familieverhaal: de oma en moeder van German jr. werden in de Tweede Wereldoorlog gered door een Duitse soldaat die tegen de orders in besloot om gedeporteerden uit een treinwagon te laten ontsnappen. Op een andere plek, op ongeveer hetzelfde moment, stierf de opa van German jr. door een nazikogel. The Last Train is een schokkende, soms surrealistische, maar altijd menselijke film over Duitsers die gedwongen waren te vechten; gewone, intelligente mensen die een nodeloze dood stierven. In de winter van 1944, als de Duitse oorlogsmachinerie al spaak loopt, arriveert de arts Fistchbach aan het Oostfront in een niemandsland van ijzige kou, sneeuw en mist. In de chaos van de Russische tegenaanval verdwaalt hij tussen de linies. Samen met een andere soldaat probeert hij terug te lopen, weg van het front. Hoestend, pratend, bloedend en naar adem happend, verdwalen ze in het Russische landschap, van de ene surreële ontmoeting naar de andere.