Julien, een veertigjarige klokkenmaker met destructieve neigingen, besluit tot het afpersen van ene Madame X, een rijke, aantrekkelijke handelaar in gestolen antiquiteiten. Wat hij niet weet, is dat zij een nog veel gevaarlijker geheim heeft dat hem leidt naar Marie, op wie hij een jaar eerder verliefd was geworden en die op mysterieuze wijze verdween. De geheimzinnige Marie lijkt ondanks hun steeds sterker wordende liefde niet in staat tot enig gevoel. Julien, die zijn levensvreugde heeft hervonden, is echter klaar om het mysterie op te lossen en Marie te helpen zichzelf te bevrijden. Samen gaan ze naar een plaats waar een liefde zonder grenzen regeert. In 1976 begon Rivette aan het ambitieuze vierluik Scènes de la vie parallèle, waarvan hij twee delen (Duelle en Noroit) voltooide, waarna hij het werk als gevolg van een zenuwinzinking moest staken. Met L’histoire de Marie et Julien neemt de meester het project weer op: zonder de structurele experimenten van de eerdere delen, maar wel weer met een rol voor Nicole Garcia. De film wordt gedragen door -zoals altijd -schitterend camerawerk van Lubtchansky en door hoofdrolspelers die een ongewoon volwassen en volwaardige romance neerzetten. Met gebruikmaking van elementen uit de film noir dringt Rivette uiteindelijk door tot een – verrassend ontroerende -essentie van het horrorgenre: een alles ontwortelende angst voor wat niet gedaan is, voor wat niet gebeurd is – een angst voor het sterven derhalve.
