Le jardin de papa

Jean en Marie, een pasgetrouwd Frans stel, gaan op huwelijksreis naar Afrika, waar Jean als jongetje woonde. Onderweg vanaf het vliegveld naar het hotel rijdt hun taxi een kind aan, dat gewond raakt. Omstanders geven de taxichauffeur en het blanke echtpaar de schuld, en ze worden bedreigd door een woedende menigte, die opgejut wordt door gelegenheidsbendeleider Cobra. Ternauwernood ontsnappen ze en verschuilen zich in het huis van een jonge vrouw, Kapinga. In de angstige nacht die het viertal noodgedwongen met elkaar doorbrengt, blijkt Jean een overtuigd racist. De eerder zo verliefde Marie verliest haar naïviteit wanneer ze in hem plotseling zijn vader herkent, de oude kolonist die Afrika beschouwde als de ‘achtertuin’ van Frankrijk. De situatie wordt grimmiger, het huis wordt belegerd en de chauffeur raakt gewond. Zeka Laplaine situeerde zijn derde speelfilm tijdens de presidentsverkiezingen in een onbestemd Afrikaans land (hij draaide in de nauwe straatjes van Saint Louis, Senegal; zelf groeide Laplaine op in Congo). De verhoudingen tussen blank en zwart zijn ingrijpend gewijzigd sinds de tijd dat Jean er opgroeide. Laplaine brengt als het ware de hoofdpersonages uit het koloniaal verleden weer samen, en confronteerde hen in de huidige situatie met hun primaire instincten die alles -en vooral weloverwogen redeneringen -overnemen in een noodsituatie. De filmmaker doet dat met vaart en inventiviteit.