Women’s Prison

Women’s Prison beslaat twee decennia, van vlak na de Islamitische Revolutie van 1979 tot in de jaren negentig. In deze periode zien we in de vrouwengevangenis zowel de gevangenen veranderen en met name de aard van hun misdrijven – als de bewaakster, Tahereh. Tahereh wordt als jonge vrouw met streng religieuze idealen in dienst genomen om een opstand in de gevangenis de kop in te drukken. Haar harde, dogmatische aanpak boekt maar voor een deel resultaat. Gaandeweg raakt ze meer gelaten en onverschillig. Niet alleen moet ze voortdurend tegen de gevangenen opboksen, ook de wereld daarbuiten werpt hindernissen op. Dit resulteert uiteindelijk in de vrijlating van Mitra, een opstandige gevangene die levenslang had gekregen voor de moord op haar stiefvader.Manijeh Hekmat gebruikt de microkosmos van de vrouwengevangenis als metafoor voor de Iraanse samenleving. Eén actrice speelt drie verschillende rollen: eerst als politieke gevangene die nooit te weten komt waarvoor ze veroordeeld is, vervolgens als drugsverslaafde en ten slotte als prostituee.Na twee jaar research en de nodige bureaucratische horden kreeg Hekmat toestemming om te filmen in een echte gevangenis. Toen de film af was, hielden de autoriteiten een vertoning van de film in het buitenland nog een jaar tegen. In Iran werd een bioscoop waar Women’s Prison draaide door onbekenden in brand gestoken.