Un mondo d’amore

Aurelio Grimaldi’s fascinatie voor de dichter, filmmaker, auteur en politiek pamflettist Pier Paolo Pasolini uitte zich in 1996 al in het veelgeprezen eerbetoon Nerolio, een in drie episoden opgebouwd portret in zwartwit over Pasolini’s laatste levensjaar. In Un mondo d’amore stelt Grimaldi een periode uit het begin van Pasolini’s carrière centraal. Het jaar is 1949. Pasolini is eind twintig en literatuurdocent in het dorp Ramuscello in Friuli. Zijn belangstelling voor jonge jongens brengt hem in de problemen: er gaan geruchten dat hij ontucht heeft gepleegd met drie minderjarige jongens. Pasolini’s vader, een oorlogsheld, is gebroken, de plaatselijke bevolking is verontwaardigd en de autoriteiten willen dat Pasolini de stad verlaat. De Communistische Partij, waarvan hij lid is, royeert hem. Samen met zijn moeder vlucht hij naar Rome. Terwijl zij gedwongen wordt een baantje als huishoudster in een rijke familie aan te nemen, zet Pasolini als figurant zijn eerste schreden in de Italiaanse filmwereld.Un mondo d’amore is gebaseerd op ware gebeurtenissen. In helder zwartwit geeft de film een vooral poëtische herschepping van een geestelijke toestand, met als resultaat een portret van een jonge, gevoelige en breekbare kunstenaar. Un mondo d’amore werd gemaakt door de immer productieve en verrassende Siciliaan Aurelio Grimaldi, die in Nederland vooral bekend is van Le buttane. Zie ook hiernaast: Rosa Funzeca.