Net als Arteta’s zwartgallige debuutkomedie Chuck & Buck, is The Good Girl geschreven door Mike White. Het goede meisje uit de titel van deze innemende tragikomedie is de dertigjarige Justine (Aniston). Thuis is haar huwelijk duidelijk in een kritieke fase beland. Haar echtgenoot (Reilly) is een goeiige huisschilder die net iets te veel blowt. Met de kinderwens vlot het (wellicht daardoor) ook niet. Op haar werk op de make-upafdeling van de Rodeo Retail, een warenhuis van het minder sjieke soort, wordt ze omgeven door een fraai clubje collega’s, van een bijbelvaste veiligheidsagent tot een vriendin die er genoegen in schept licht ontregelende zaken over de omroepinstallatie te verkondigen. Dan arriveert de jonge Holden (Gyllenhaal) en begint een flirt met Justine. Ook hij lijdt aan eenzaamheid en sombere buien, en droomt ervan om samen met Justine het West-Texaanse plaatsje te ontvluchten. Justine’s gegoochel met haar passies, frustraties en medemenselijkheid leiden tot een serie dramatische gebeurtenissen.Friends-ster Aniston, toch niet de eerste aan wie men zal denken bij een chronisch ontevreden kassière, weet de twijfels en onzekerheden van Justine met een blik of grimas subtiel neer te zetten. Gyllenhaal (Donnie Darko) maakt opnieuw indruk door zowel medelijden als irritatie op te wekken.
