La vie comme ça

Op een mooie dag besluit Agnès Tessier haar leven te veranderen. Ze stopt met school, om met haar vriendin Florence op de bovenste etage van een flat in een achterstandswijk te gaan wonen. Al snel vindt ze een baantje bij een chemiebedrijf. Wanneer haar collega Muriel ontslagen wordt omdat ze niet ingaat op de avances van haar baas, wordt Agnès uit verontwaardiging personeelsafgevaardigde bij de vakbond. Ze trotseert hiermee een wereld waar hard geweld de dienst uitmaakt, een wereld waar iedereen elk moment krankzinnig kan worden.Brisseau maakte met deze nooit uitgebrachte en miskende film – zijn eerste speelfilm op 16mm – een teder én gewelddadig werk, een rode film noir waar het tijdperk, de jaren zeventig, in gebeiteld staat. Het is een film die woede aan het licht brengt en een explosieve kijk geeft op de wereld. Een ambachtelijk gemaakte film, die ontdaan is van maniertjes. La vie comme ça biedt een scherpe en snijdende kijk op economische crisis, feminisme, vakbonden, stedelijke misère, modern geweld, eenzaamheid en wanhoop. (Jacques Déniel)