Doorgeven aan betreffende

Niet zomaar de zoveelste persoonlijke documentaire over de Tweede Wereldoorlog. Niet zomaar de zoveelste rangschikking van archiefbeelden uit een vervlogen zwartwitte tijd. Een integere poging om het begrip persoonlijke betrokkenheid een minder sleetse inhoud te geven. Een vernuftige poging om de oude beelden te herzien en hervormen tot nieuwe indrukken, zonder ze los te zingen van hun authenticiteit. Een geslaagde poging om het tot zwijgen gebrachte en verzwegene hoorbaar te maken in een veelstemmige geluidsmontage.De filmmaakster vertelt het verhaal van haar oom, die als jonge jongen in het verzet ging, wat hem vrijwel direct noodlottig werd. Hij was een jonge natuurliefhebber die geen politieke pamfletten, maar vogelobservaties schreef die door de montage van de filmmaakster een hoog poëtisch gehalte krijgen. De titel van de film ontleende Hanlo aan het opschrift op een envelopje, geschreven door haar grootmoeder en gericht aan haar grootvader op diens onderduikadres tijdens de Tweede Wereldoorlog. In een dergelijke envelop zat ook het nieuws dat hun zoon door de nazi’s was opgepakt en door de omstandigheden van de tijd gedwongen was de rol van held te spelen. Middels deze film wil de filmmaakster op haar beurt het nieuws levend houden en doorgeven aan nieuwe betreffenden.