The Cat’s Meow

The Cat’s Meow is gebaseerd op een van de vele geruchten die in de hoogtijdagen van de zwijgende film in Hollywood de ronde deden. De jonge producent Thomas Ince overleed in 1924 kort nadat hij op het jacht van William Randolph Hearst zijn verjaardag had gevierd. Dat de gedreven uitvinder van het zogeheten studiosysteem zomaar overleed, wilde er bij niemand in. Een van de hardnekkige verhalen die daarop ontstonden was dat Ince al op de boot werd vermoord en dat de machtige mediamagnaat Hearst (naar wie Orson Welles zijn Citizen Kane modelleerde) de toedracht in de doofpot wist te stoppen. Steven Peros schreef een toneelstuk dat zich baseerde op die vermeende toedracht. Bogdanovich nam dat toneelstuk weer als uitgangspunt voor deze film over de duistere kanten van de in weelde badende Hollywoodelite. Behalve Hearst en Ince is er een reeks illustere en minder illustere gasten op het feestschip, onder wie Charlie Chaplin en de wouldbe filmster en maîtresse van Hearst Marion Davies (een sprankelende rol van Kirsten Dunst).Bogdanovich heeft een reputatie als cinefiel hoog te houden. Zijn The Last Picture Show, een van de mooiste films van de jaren zeventig, bezong weemoedig het einde van de kleine provinciale bioscoop en hij publiceerde interviews met de waarlijk grote filmers uit de geschiedenis van de cinema. In Henry Jaglums Film Festival of Cannes, ook te zien op het festival, verschijnt hij in een cameorol.