Plus haut

In de openingscène van de film, waarin we de stemmen van de vier vrouwelijke hoofdpersonen horen, maakt Brevière het principe van zijn film duidelijk: een bijna muzikale benadering van zijn vier verhaallijnen over vier jonge vrouwen die al jaren met elkaar bevriend zijn, maar die gaandeweg uit elkaar gegroeid zijn. De eerste verruilt de stad voor het platteland om bij haar geliefde te zijn. Maar de relatie houdt geen stand en zij is gedwongen haar leven opnieuw vorm te geven. Nummer twee is een actrice die haar relaties alleen maar gebruikt om de rol van haar leven te krijgen. Door een ongeluk valt haar slechts vernedering ten deel. De derde is een charmante fantast en nummer vier, een gevoelige arts, wordt plotseling geconfronteerd met een door haar te laat onderkende terminale ziekte.Ieder deel in de film is een elegant portret van de dromen en angsten, de verlangens en het wankele zelfbeeld van de personages. De afzonderlijke delen hangen onderling samen en klinken in elkaar door als de vrouwen in hun inmiddels zo uiteenlopende levens getoond worden: in Parijs, in de provincie en op het platteland. Plus Haut is een intelligente en volwassen film, waarmee Brevière ver uitstijgt boven de meeste praatfilms die zo kenmerkend zijn voor de jonge Franse cinema.