Ritwik Ghatak, marxist, Bengaals intellectueel en een van de meest intrigerende Indiase filmmakers, overleed vrij jong. Zijn poëtische filmtaal is zelfs nu nog uniek. Zijn filmonderwerpen voornamelijk gebaseerd op de Indiase Afscheiding en nationale identiteit zijn ook nu nog zeer relevant. Ghatak zelf kwam uit Bangladesh en werd een vluchteling tijdens de Afscheiding.In zijn filmdebuut reflecteert de jonge Indiase regisseur Anup Singh op Ghatak. In een visueel gedicht met documentaire en fictieelementen staat hij stil bij de emoties van een man en een vrouw die de rivier tussen Bangladesh en India moeten oversteken. Waar is hun thuis? Waartoe behoren ze? Twee geliefden in een boot komen de filmbeelden, dramatische situaties en mythes van het leven en de cinema van Ghatak tegen. Twee mensen, op de vlucht, op reis door het moderne India, op zoek naar een thuis.Gestructureerd als een filmessay, zonder een voor de hand liggend verhaal, creëert de film een sfeer van nostalgie, wanhoop en een kritische houding tegenover het bestaan. Landschappen, dialogen, verhalen, acteurs die zowel zichzelf spelen als personages uit Ghataks films, vallen samen in één verhaal over welofniet thuisvoelen. De Bengaalse, in Engeland woonachtige regisseur gebruikt een liefdesverhaal om een historische gebeurtenis te begrijpen, die resulteerde in de slachting van een half miljoen mensen en er tien miljoen dakloos maakte.
