As I was Moving Ahead Occasionally I saw Brief Glimpses of B

Als een van de pioniers en spilfiguren van de Amerikaanse filmavantgarde van na de Tweede Wereldoorlog een selectie maakt uit zijn filmdagboeken, dan hoeft het niet te verbazen dat het eindresultaat de vier uur overschrijdt. Naast beelden van gezin en familie komen we ook een keur aan filmmakers en theoretici tegen die in het programma van Rotterdam 2002 direct of indirect aan de orde komen, zoals Hans Richter, Stan Brakhage, Harry Smith, Paul Sharits, P. Adams Sitney, Peter Kubelka, Ernie Gehr, Robert Breer en Nam Jun Paik.Mekas: ‘Mijn filmdagboek 1970 1999: mijn huwelijk, kinderen worden geboren, je ziet ze opgroeien. Beeldmateriaal van het dagelijks leven, fragmenten van geluk en schoonheid, reisjes naar Frankrijk, Italië, Spanje, Oostenrijk. De seizoenen van het jaar zoals ze langskomen in New York. Vrienden, gezinsleven, natuur, de nooit eindigende zoektocht naar momenten van schoonheid en levensvreugde vriendschappen, gevoelens, ogenblikken van vreugde, pracht. Niets bijzonders, niets speciaals, dingen die we allemaal meemaken tijdens ons leven. De soundtrack bestaat voornamelijk uit muziek en geluiden die in dezelfde periode als de beelden zijn opgenomen. Soms ook praat ik in mijn taperecorder terwijl ik de beelden zit te monteren. Ook is de film mijn liefdesgedicht aan New York. Het is de ultieme Dogmafilm, gemaakt vóór de geboorte van Dogma.’