Zhan Tai

Platform, vernoemd naar een Chinese hit uit de jaren tachtig, speelt zich af tegen de achtergrond van de enorme veranderingen die in de jaren tachtig in China plaatsvonden, toen het maoïstische systeem langzaam werd ingeruild voor een uit Taiwan en Hongkong overgenomen populaire cultuur. Aan de hand van de wederwaardigheden, liefdes en keuzemomenten van de spelers van een toneelgroep, laat Jia Zhangke, destijds een tiener, op ontroerende, gedetailleerde en uiterst beheerste wijze de aardverschuivingen zien die Deng Xiaopings ‘open-deur-politiek’ veroorzaakten. Ook verschaft Jia zo inzicht in de huidige, nog veel snellere veranderingen. Vergelijkingen met Hou Hsiao-hsiens films uit de jaren tachtig en Edgar Reitz’ Heimat zijn niet uit de lucht gegrepen.1979. In Fenyang, een klein dorpje in de afgelegen provincie Shanxi, zingt de toneelgroep van Minliang en zijn vrienden Mao Zedong de lof toe. In de daaropvolgende tien jaar zijn ze getuige van de introductie van sigaretten, elektriciteit, westerse popmuziek en break dancing. De vooruitgang lijkt niets dan goeds te brengen, totdat de keerzijde ervan zich doet gelden: halverwege de jaren tachtig besluit de regering de subsidie aan de toneelgroep stop te zetten. Ineens zijn ze zich weer bewust van de grauwe realiteit van hun dagelijks bestaan.Platform werd in Nantes al bekroond met de prijs voor beste regie en beste film. De vertoning in Rotterdam is de wereldpremière van de definitieve versie.