Otesánek

De onnavolgbare Jan Svankmajer, kunstenaar en meester van de surrealistische poppenanimatie/fictiefilm, heeft een nieuwe speelfilm toegevoegd aan zijn enorme oeuvre van korte films en speelfilms als Alice, Faust en, meest recentelijk, The Conspirators of Pleasure (IFFR 1997). Hij liet zich inspireren door oude volksverhalen, met name dat van ‘Otesánek’, een verhaal dat gelijkenis vertoont met de mythes van Adam en Eva en van Faust, en dat zich richt op het geheim van de schepping.Het huwelijk van meneer en mevrouw Horák is helaas kinderloos gebleven. Op een dag, werkend in de tuin, trekt meneer Horák een boomstronk uit de aarde dat erg op een klein kind lijkt. Hij bewerkt de stronk in de schuur. Mevrouw Horák, nu trots in verwachting, brengt de boomstronk tot leven door haar liefde en zorg. Echter, hun geluk is van korte duur. Otík, zoals ze baby hebben genoemd, heeft altijd honger en al snel kunnen ze zijn vraatzucht niet meer bijhouden. Otík begint voor zichzelf te zorgen: hij eet de kat op, dan begint hij smaak voor mensen te krijgen. Meneer Horák wordt het te gortig: hij bindt Otík vast in de kelder met de bedoeling hem uit te hongeren. Dan komt de dochter van de buren, Alzbetka, het verhaal in. Ze moet denken aan de mythe van Otesánek, en ze begint zich te ontfermen over Otík, in het besef dat het met de veelvraat in de mythe slecht afloopt. Ze zet alles op alles om het sinistere einde van haar ‘adoptiekind’ af te wenden. Tot groot verdriet van de buurt… EH