Lou n’a pas dit non

Pierre en Lou zijn uit elkaar en Pierre heeft daar moeite mee. Hij gaat trouwen met Suzanne, maar beiden zien er op het laatste moment, in de gang van het gemeentehuis, van af. Lou is bezig met een film over standbeelden in het Louvre, die Venus en Mars voorstellen. Op een avond komt ze Pierre tegen, tijdens een dansvoorstelling onder regie van Jean-Claude Gallotta. Ze maken ruzie, kunnen elkaar niet bereiken. Ze worden wanhopig van hun liefde. De volgende dag gaan ze naar het graf van Rainer Maria Rilke. Pierre heeft de ene vriendin na de andere; Lou gaat alleen om met museumconservator Théo, aan wie Pierre een hekel heeft. Lou werkt thuis als telefonisch enquêtrice voor een vereniging die mensen in geestelijke nood bijstaat. Wanneer Lou haar film klaar heeft, wordt er een voorstelling georganiseerd die wordt bijgewoond door Pierre en Suzanne.De inspiratie voor deze film ontstond door de correspondentie tussen Lou Andreas-Salomé en Rainer Maria Rilke. De film beschrijft momenten en aspecten van het leven van een hedendaags echtpaar dat een metamorfose ondergaat. Ze geven toe dat ze in een sleur zijn geraakt. Het vrouwelijke personage, dat ouder is dan haar tegenspeler, legt de weg open naar een mogelijke uitwisseling en ze richt zich op de kameraadschap. Zoals de dichter zei: ‘De liefde is niet langer een kwestie tussen man en vrouw, maar een kwestie tussen de ene mensheid en de andere.’ (J.D.)