Dit is de eerste film waarbij Fukasaku zelf sterk betrokken was bij het bepalen van het thema. De film speelt zich af op de uitgestrekte, braakliggende terreinen van een platgebombardeerde stad die door bulldozers bouwrijp worden gemaakt. De beelden zijn symbolisch voor de manier waarop de naoorlogse wederopbouw de maatschappij voorbereidde op de grote gelijkschakeling. Het thema van deze en latere films is de vraag of en hoe het individu mee verandert met deze maatschappelijke dynamiek en hoe men zich in de naoorlogse maatschappij een nieuw bestaan verwerft. De stijl is nog steeds die van de actiefilm.In de film wordt met een onverbiddelijk ritme de genadeloze en wrede strijd verbeeld tussen drie broers uit een krottenwijk. De oudste broer is loyaal lid van een yakuza-bende, de middelste is een criminele ‘loner’ die al zijn energie stopt in de jacht op geld en vrouwen, terwijl de jongste varkens houdt in de krottenwijk. Als de middelste broer samen met de jongste en wat nozemvriendjes drugs en geld stelen van de bende van de oudste broer, is dat het begin van een strijd op leven en dood tussen het drietal. Indrukwekkend zijn de beelden van de krottenwijk als achtergrond voor hun gevecht. Vooral de scène waarin de middelste broer de jongste en zijn vrienden mishandelt geeft meesterlijk commentaar op het thema van solidariteit.Co-scenarist Sato Junya is van dezelfde generatie als Fukasaku en was zelf ook regisseur bij de Toei-studio. Takakura Ken, die de middelste broer speelt, vertolkte in deze film zijn laatste rol als outcast, want in hetzelfde jaar begon hij aan zijn reeks succesvolle rollen als eervolle yakuza (in de zogenaamde ninkyo-films). De film werd goed ontvangen door de kritiek, maar het publiek bleef weg uit de bioscopen, waardoor het twee jaar duurde voordat Fukasaku opnieuw de gelegenheid werd geboden om te filmen.
