The Crossing

The Crossing handelt over ballingschap. Niet de gewone politieke, geografische ballingschap, maar een innerlijke ballingschap. De film speelt zich af op één dag, van de ochtend tot de nacht, in de keuken van een pension en op de straten van een ontoegankelijke West-Europese stad. Bijna twintig jaar geleden is Bâbak zijn thuisland Afghanistan ontvlucht. Hij kwam in Brussel terecht, waar hij probeerde te ontkomen aan zijn verleden, zijn familie, zijn ambacht als begenadigd kalligraaf en zijn thuisland. Hij is inmiddels gepensioneerd van zijn slavenbaan als tramschoonmaker, als ene Sârbân zijn eenzame pad kruist, een vreemdeling die op een ochtend in de keuken van het bouwvallige pension opduikt. Het wordt een dag waarop Bâbak zich langzaam maar zeker rekenschap moet geven van zijn verleden en van de nachtmerrie die hem het zicht op zichzelf ontnemen. De film probeert zijn eenzaamheid en zijn innerlijke isolatie van ‘binnenuit’, vanuit zijn ‘gemoedstoestand’, te portretteren. Het tijdselement is dus volledig subjectief. De muziek werd gecomponeerd en gearrangeerd door Zâher Howaida, een legendarische Afghaanse muzikant in ballingschap. De herkenningsmelodie, ‘Beshnauw az Nai’ (‘Luister naar het riet’) werd geschreven door de grote dertiende-eeuwse Perzische dichter Maulana Djalâluddin Mohammad Balkhi (Rumi) en handelt over de pijn van een scheiding, verteld door een rietfluit die van zijn steel werd afgesneden.