Sri

Sri, de debuutfilm van filmcriticus Marselli Sumarno, is diepgeworteld in de Javaanse cultuur. De film speelt in een traditioneel huis in hedendaags Surakarta (Centraal Java), enigszins vergelijkbaar met een prominent adellijk binnenhof. De camera lijkt zich aan te passen aan het ritme van het leven achter de muren. Titelheldin Sri is een danseres van midden twintig die getrouwd is met de zeventigjarige Javaanse edelman Hendro. Hij is ziek en bedlegerig. Sri is zich ervan bewust dat ze veel aan haar man te danken heeft: dankzij hem heeft ze zich kunnen ontwikkelen van dorpsmeisje tot klassiek-Javaans danseres. Ze heeft veel succes met haar optredens in het paleis van de sultan. Tegelijkertijd verzorgt ze gedwee haar echtgenoot. Een veel zwaardere taak voor haar is het om Yamadipati, de god van de dood, ervan te overtuigen dat Hendro nog niet mag sterven. Hij heeft namelijk nog een aantal belangrijke verplichtingen in zijn leven: hij moet bijvoorbeeld excuses maken aan zijn ex-vrouw, die hij ernstig verwaarloosd heeft, en hij moet haar een erfstuk terugbrengen. Sri probeert de god van de dood te ontroeren en te verleiden, uiteindelijk vooral omdat ze een onafhankelijk leven wil leiden. Sumarno verzamelde voor zijn sierlijke film een aantal kopstukken uit de Indonesische danswereld, waaronder Prins-Claus-Award- winnaar Sardono W. Kusumo als Yamadipati, de god die geconfronteerd wordt met de moderne tijd.