Sergelden

Sergelden werd gemaakt in een geheel andere stijl en vorm dan de films die Aprymov daarvoor had gemaakt. De regisseur maakt hierbij gebruik van associaties van acteurs en van zijn eigen dromen en fantasieën. Een jonge theaterregisseur is een nieuw stuk aan het voorbereiden, geïnspireerd op Dostojevski’s verhaal ‘De zachtmoedige’. Alle gebeurtenissen in de film zijn een vrije vertaling van dit korte verhaal en van het lot van hoofdpersoon Jerken. Deze Jerken doodt zijn vriendin en probeert vervolgens de gebeurtenissen die daaraan voorafgingen te reconstrueren. Aan de rechercheur legt hij uit dat hij in drie realiteiten leeft: in zijn dromen, in zijn theatervoorstellingen en in zijn aardse leven. En dat hij geen verschil tussen deze drie meer maakt. Sergelden heeft hetzelfde thema als De laatste halte, al is het nu niet de desintegratie van de maatschappij, maar die van een individu die centraal staat. Het personage Jerken gelooft dat uiterlijke realiteit niets meer is dan een projectie van de innerlijke wereld. Als dat zo is, waarom zou hij dan niet met de realiteit kunnen spelen? Maar zijn spel leidt uiteindelijk tot een tragedie, want hij vermoordt een mens en zelf belandt hij in een gekkenhuis. Een droom in een hoofd heeft een monstrum gecreëerd. De cirkel is rond, er is geen uitweg. Achter het uiterlijk voorkomen van Jerken verbergt zich de leegheid: geen liefde, geen vriendschap, geen zin om iets te creëren. Zijn enige doel is te vluchten in andere werelden, in een andere dimensie die het bestaan van de mens verbreedt.