Les Diseurs de Vérité

Sahafi, een Algerijnse journalist, overleeft meerdere aanslagen op zijn leven. Als hij in Nederland komt om een lezing te geven, suggereert zijn vriend Madjid hem politiek asiel aan te vragen. Sahafi denkt over het voorstel na, maar wordt bij een hernieuwde aanslag vermoord. Daarop zet Karim Traïdia de tijd in zijn film stil en geeft een beeld van de twee werelden waarin Sahafi, als hij niet zou zijn vermoord, geleefd zou kunnen hebben. De eerste mogelijkheid is een bedreigd bestaan als mondig journalist in een vaderland waar een niet-democratisch regime aan de macht is. De andere mogelijkheid is een bestaan in Nederland als werkloos journalist die zwijgzaam moet afwachten of zijn aanvraag voor politiek asiel door de bureaucratische overheid zal worden geaccepteerd. De film levert zo een portret van een leven in uitersten, van de spanning van de kunst van het overleven en bittere overlevingshumor, tot de afhankelijkheid van anderen en het gelaten wachten in een vreemd land. In een bijna theatrale stijl, met zorgvuldig gecomponeerde beelden, snijdt Traïdia naadloos heen en weer tussen de tijd van de hoofdpersoon in Algerije en in Nederland. Door de prachtige acteerprestaties en de intelligente mise-en-scène slaagt Les Diseurs de Vérité erin de constante paranoia in een oppressief regime tegenover het blunderend onbegrip van de paternalistische Nederlanders over te brengen.