Le petit voleur

Het eigenlijk voor de Franse kwaliteitszender ARTE geproduceerde Le petit voleur is de opvolger van Erick Zonca’s succesvolle debuut La vie rêvée des anges. Zonca’s nieuwste film is weliswaar een kleinere, maar ook een meer precieze film dan zijn voorganger, hetgeen de verwachting wekt dat Zonca binnenkort met een groots meesterwerk zal komen. In het slechts 65 minuten durende Le petit voleur zien we hoe de jonge bakkersleerling S. (Esse) uit Orléans (de geboorteplaats van Zonca) zijn baantje opzegt. Hij zegt tegen een vriendin nooit meer zulk saai werk te willen doen. Ze laat hem bij haar slapen, waarop hij haar geld steelt. Vervolgens sluit hij zich aan bij een bende uitschot die rond een boksclub rondhangt, maar hij blijkt niet half zo stoer als hij denkt. Braaf voert hij de bevelen uit die zijn nieuwe maten hem opdragen; hij is zelfs bereid om het huis van de grootmoeder van de bendeleider schoon te maken. Maar hoezeer hij ook zijn best doet om erkenning te krijgen, hij heeft niet het karakter om op de kritieke momenten de juiste beslissingen te nemen. Waar La vie rêvée des anges voor een groot deel steunde op het charisma van de hoofdrolspeelsters, ontleent Le petit voleur zijn kracht aan het meeslepende, onopgesmukte realisme. Onder Zonca’s regie zet debutant Dechauvelle met genadeloze concentratie de zwijgzame S. neer als een authentiek achtersbaks boefje dat bijna sympathie verdient.