Graveyard of Honour

Een van Fukasaku’s belangrijkste films, gebaseerd op een roman over ware gebeurtenissen en personages van de tot schrijver bekeerde yakuza Fujita Goro. De film toont de worsteling met het leven en de dood van een aantal jongeren die opgroeien aan de criminele zelfkant van de samenleving in naoorlogs Japan. In het Tokio van net na de oorlog leeft een yakuza die uitblinkt door zijn botheid, zinloos geweld en het uitlokken van vetes met andere yakuza-bendes. Hij verkracht een burgermeisje, valt zijn baas aan met een mes, vermoordt het enige bendelid dat enig begrip voor hem had en belandt zo keer op keer in het gevang. Uiteindelijk raakt hij verslaafd aan drugs en pleegt zelfmoord. Hoewel het thema doet denken aan Battles Without Honour and Humanity is Fukasaku hier op zijn extreemst in de verbeelding van de tragiek van de naoorlogse jeugd, verpersoonlijkt door de volslagen eenzame hoofdpersoon die, voortgestuwd door onbegrijpelijke drijfveren, zich uit eigen beweging in de noodlottige afgrond van geweld en decadentie stort. De ‘dirty hero’ is een vaak terugkerend personage in Fukasaku’s films, maar een held die zo wars is van elke behoefte aan verlossing is zelfs voor hem uitzonderlijk. Het pregnante realisme houdt je tot het einde toe in zijn greep, misschien nog wel het sterkst in de scène vlak voor het eind waarin we de held op de as van zijn gecremeerde vrouw zijn kauwen. Watari Tetsuya was aan het eind van de jaren zestig uitgegroeid tot ster van de actiefilms uit de Nikkatsu-studio, waarin hij steevast de oprechte held vertolkte. Toen er bij Nikkatsu alleen nog maar ‘roman porno’ films gemaakt werden, ging hij als freelancer werken en debuteerde met deze film bij Toei. De samenwerking met Fukasaku zou in het volgende jaar een vervolg krijgen in de film Yakuza no hakaba: kuchinashi no hana/Yakuza Graveyard.