Ghost Dog: The Way of the Samurai

Jim Jarmusch moet met veel plezier aan zijn nieuwste film hebben gewerkt. Dat is voelbaar in de lichte en humoristische toon waarmee het onderhoudende verhaal wordt verteld en het is zichtbaar in de vele leuke en gekke details waarmee de film is volgestopt. De film is mede een hommage aan een aantal geliefde Japanse filmmakers (waaronder met name Suzuki Seijun) – de reden waarom de film in dit programma-onderdeel is opgenomen, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat Jarmusch’ eerbetoon niet ophoudt bij de Japanse cinema. De film is gesitueerd in New York en voegt zich, op een speelse en bijna nonchalante manier, ook in het Amerikaanse gangstergenre. Hoofdpersoon is de mysterieuze lonely hitman Ghost Dog (een prachtige rol van Forest Whitaker), een grote, zware, zwarte man die zich met een bijna magische lichtheid voortbeweegt. Zijn verplaatsingen spotten met de wetten van de logica en de zwaartekracht. Ghost Dog laat zich leiden door de beginselen van de legendarische Japanse samoerai. Hun leerboek, de Hagakure, is zijn bijbel. (Jarmusch lardeerde aforistische uitspraken uit dit boek door zijn film op aan de stomme film ontleende titelkaarten.) Ghost Dog’s leven is ooit gered door een kleine mafiabaas, althans dat denkt hij, en sinds die tijd dient hij hem, als een ware samoerai zijn daimio. Geheel in lijn met het samoerai-denken kiest Ghost Dog vlak voor zijn onvermijdelijke heldeneinde een jonge leerling om de leer voort te dragen. GjZ