Gemini

Tsukamoto Shinya’s waanzinnig amusante nieuwe film is misschien wel de beste ‘duivelsbroedersfilm’ die ooit gemaakt is. De film, geïnspireerd op een kort verhaal van Edogawa Rampo (al kwam de inspiratie meer uit het tijdsbeeld dan uit het flinterdunne verhaal zelf), gaat over klassenverschillen, gewild en ongewild geheugenverlies, psychologisch gedraai en vanzelfsprekend moord. Dr. Daitokuji (Motoko Masahiro, van The Bird People in China) staat aan het hoofd van een goedlopende medische kliniek in Tokio in het late Meiji-tijdperk. Samen met zijn ouders en zijn wat vreemde vrouw die aan geheugenverlies lijdt, bewoont hij een prettig onderkomen, niet ver van een onheilspellende achterbuurt. Voordat de goedaardige maar snobistische arts ontdekt dat hij een demonische tweelingbroer heeft die erop uit is hem te vermoorden en zijn plaats in te nemen – zowel sociaal als seksueel – is er heel wat paranoia de revue gepasseerd, zijn er heel wat vreemde luchtjes voorbijgekomen en zijn er twee lijken in de familie te betreuren. Hammer-gothic op LSD-basis, volbloed acteerprestaties en wat een genot om te kijken naar die typische beweeglijke visuele Tsukamoto-stijl toepast op kostuumdrama. Gemini was voor Tsukamoto zijn doorbraak en voor ons een traktatie. (T.R.)