Felicia’s Journey

Felicia’s Journey zou een gewone thriller over een onschuldig meisje en een seriemoordenaar hebben kunnen zijn, ware het niet dat de film gemaakt is door Atom Egoyan, een regisseur wier films sterk worden gekleurd door zijn persoonlijke preoccupaties. Net als The Sweet Hereafter gaat Felicia’s Journey over het lot, het toeval en de loop der dingen, maar hier spitst het verhaal zich toe op slechts twee personages. De ene is Felicia, een Iers schoolmeisje dat in Engeland op zoek is naar de man van wie ze zwanger is; de ander Hilditch, een vrijgezellige cateraar bij een groot bedrijf. Als ze elkaar ontmoeten biedt hij haar zijn hulp aan. Een paar psychopatische trekjes verraden echter zijn minder goede bedoelingen. Twee volstrekt eigen en gesloten werelden ontmoeten elkaar in deze twee mensen. Hilditch is geobsedeerd door een kookshow die zijn moeder in de jaren vijftig op televisie presenteerde en waar hij in zijn gigantische keuken eindeloos naar kijkt. Felicia stamt uit een arbeidersfamilie en koestert een aantal idealen die even naïef als romantisch zijn. Beiden lijden aan diverse vormen van ontkenning en onderdrukking. De film springt vrijelijk van de ene naar de andere tijdslaag. De vermenging van heden en verleden en het geraffineerd doseren van informatie verschaft de film zijn spanning. Vertrouwde Egoyan-thema’s als de invloed van technologie op ons persoonlijke leven en de psychologische en ethische aspecten van onze omgang met anderen zijn ook in dit genrestuk weer meesterlijk verwerkt.