De maakster baseerde zich op de zogenaamde ‘Konversationshefte’ van Ludwig van Beethoven. De laatste tien jaar van zijn leven schreven vrienden en kennissen hun vragen, antwoorden en indrukken noodgedwongen in kleine notitieboekjes van de dove Beethoven. Het zijn deze bagatellen uit het dagelijks leven van een musicus die centraal staan in de film. In zijn laatste jaren componeerde Beethoven onder meer zijn 9e symfonie, de Missa Solemnis en bovenal de beroemde late strijkkwartetten, die een unieke plaats in de muziekgeschiedenis innemen en deels de soundtrack van de film vullen. Ana Torfs: ‘Beethoven zelf blijft buiten beeld! De schriftjes bevatten alleen de woorden van anderen, maar hij is er het zwijgende middelpunt van, je voelt zijn blik, de ingehouden emotie.’In deze stilistisch knappe en verstilde film wordt de kijker getracteerd op een reeks in fraai zwart-wit gefotografeerde tableaux vivants van een groot aantal ‘personages’: Beethovens neef Karl, de dokter, de huishoudster, bezoekers, vrienden. Slechts summier wordt er via een voice-over informatie gegeven; de rest van de geluidsband bestaat uit fragmenten uit de schriften. Aldus worden Beethovens laatste levensjaren geëvoceerd door neven- en tegenstellingen van beeld en geluid. Kleine, subtiele gebaren en gezichtsuitdrukkingen, voorwerpen en landschappen zijn op minimalistische wijze tot een intrigerend geheel gechoreografeerd.
