Jalili’s eerste experimentele film, Scabies, is een docudrama over de crimineel Hamed die is gearresteerd wegens het verspreiden van illegale pamfletten en naar een heropvoedingsgesticht moet. Daar ervaart de vijftienjarige wees hoe hard het competitieve leven is temidden van andere jonge criminelen. Langzaam slaagt hij erin zichzelf een plaats te geven.Dat Jalili thema’s behandelt als ‘jonge criminelen’ en de inefficiëntie van opvoedingsinstituten, was midden jaren tachtig nieuw in de Iraanse cinema. Slechts weinigen durfden bij dat soort instituten naar binnen te kijken. Jalili’s film laat zien dat de meeste geïnterneerden wees of analfabeet zijn en dat het gaat om kruimeldieven die straffen hebben gekregen die in geen verhouding staan tot het misdrijf dat ze hebben gepleegd. Hun heropvoeding bestaat eruit dat ze leren naaien of schoonmaken. Sommigen verkopen hun bloed, anderen moeten hun spieren gebruiken om iets te verdienen. De tucht is ongezond en de jongens staan bloot aan allerlei besmettelijke ziektes. Anderzijds heeft de wereld buiten de muren van het gesticht niet veel meer te bieden.De acteurs, veelal afkomstig uit het instituut zelf, spelen vol overgave, maar kunnen hun ironie niet verbergen. De film mag vandaag de dag gedateerd overkomen en de montage en het acteren mogen knullig ogen, toch heeft het thema niets aan kracht verloren. De bittere ondertoon van Scabies maakte een vertoning op het Fajr Filmfestival problematisch. Pas in 1989 kon een nieuw gemonteerde versie worden vertoond.
