Een van de meest traumatische gebeurtenissen in de recente Poolse geschiedenis is de arbeidersopstand van Poznan die op 28 juni 1956 uitbrak. Veertig jaar later maakt Bajon een in fraai cinemascope gedraaide zwart-witfilm, die – eindelijk – een artistieke reflectie geeft op een inmiddels bespreekbaar maar nog niet verwerkt verleden.Door de ogen van twee twaalfjarige jongens zien we hoe de staking uitbreekt, zich verspreidt en uiteindelijk bloedig wordt neergeslagen. De jongens lopen rond in een stad die in één dag tijd compleet onherkenbaar wordt. Er zijn demonstraties, vechtpartijen, er wordt geschoten. Er heerst een vreemde atmosfeer, een mengeling van een plots gevoel van vrijheid, overschaduwd door de tragedie. De personages hebben allemaal hun eigen kijk op de gebeurtenissen; niemand weet wat voor gevolgen de opstand zal hebben in hun leven.Door de ogen van twee twaalfjarige jongens zien we hoe de staking uitbreekt, zich verspreidt en uiteindelijk bloedig wordt neergeslagen. De jongens lopen rond in een stad die in één dag tijd compleet onherkenbaar wordt. Er zijn demonstraties, vechtpartijen, er wordt geschoten. Er heerst een vreemde atmosfeer, een mengeling van een plots gevoel van vrijheid, overschaduwd door de tragedie. De personages hebben allemaal hun eigen kijk op de gebeurtenissen; niemand weet wat voor gevolgen de opstand zal hebben in hun leven.
