Jalili’s eerste speelfilm Milad, die hij maakte toen hij zesentwintig jaar oud was, gaat over de jonge adolescent Milad, wiens vader, een spoorwegambtenaar, door de autoriteiten om politieke redenen wordt gearresteerd. De film speelt zich af in 1978, net voor de Revolutie, tijdens het regime van de Sjah. De vader is een ‘marxist-islamist’ en is al vier keer eerder gearresteerd. Na zijn laatste arrestatie wordt het gezin uit hun huis in Bandar Shah, in het zuiden van het land, gezet. Ze vertrekken naar het noorden, naar de hoofstad Teheran, om hun vader te zoeken en trekken in bij Milads grootvader die door een islamitische liefdadigheidsinstelling aan een huis is geholpen. Milads moeder gaat in allerlei gevangenissen op zoek naar haar man, maar politieke gevangenen worden op een geheime plaats gevangen gehouden en zien hun familie zelden. Corruptie is aan de orde van de dag. Milad moet gaan werken en slaagt erin op straat zijn geld te verdienen. Uiteindelijk vindt het gezin de gevangenis waarin de vader zich bevindt, maar hij is inmiddels blind geworden…
De onvrede van het volk rommelt op de achtergrond, theaters worden verbrand en van de daken horen we de oproep tot rebellie, ‘Allah O Akbar’ (God is Groot), een slogan die uiteindelijk de Sjah heeft helpen verdrijven.
