Pilz werkt al jaren met kleine en handzame videoformaten en heeft hiermee een geheel eigen manier van documentair filmen ontwikkeld, die dicht bij het reisdagboek en de home-movie staat. Al reizende en filmende heeft Pilz een persoonlijk videoarchief aangelegd waaruit hij dankzij eigen digitale montageapparatuur in grote onafhankelijkheid zijn films kan samenstellen. Hij heeft zich aangewend zijn films zo te draaien dat er naderhand niet veel meer aan hoeft te gebeuren. Voorwaarde daarbij is een persoonlijke betrokkenheid bij de mensen die hij vastlegt. Bridge to Montecello is in 1996 gedraaid in Dallastown, een klein plaatsje in Amerika in de omgeving van Gettysburg. Pilz bracht er een bezoek aan zijn vriend, de kunstschilder Josef Schützenhöfer, die toen ruim twintig jaar in de Verenigde Staten leefde en werkte en had besloten terug te keren naar Oostenrijk. Voor zijn vertrek wilde hij zijn werk en omgeving aan Pilz laten zien. Pilz bracht een aantal dagen door bij Schützenhöfer, zijn vrouw Janice en zoontje Louie. Vooral Louie speelt een ontwapenende rol in de film die aan hem is opgedragen. Pilz toont de kunstenaar eerst tijdens zijn dagelijkse leven, voordat hij hem volgt naar zijn atelier. Ze spreken over van alles en nog wat, doen boodschappen en kijken rond in de omgeving. Eenmaal in de werkkamer van de kunstenaar kijkt Pilz vol belangstelling rond en laat zich uitleggen hoe het grote politieke panorama waaraan de kunstenaar al jaren werkt eruit komt te zien.
