Beshkempir, Abdikalikovs speelfilmdebuut, is de eerste echte onafhankelijke film uit de voormalige Sovjet-republiek Kirgizië. De maker werd geïnspireerd door een voorouderlijke gebruik dat nog immer bij de Kirgizen geldt: als er een echtpaar is waarvan de vrouw steriel is, krijgt het een kind aangeboden dat niet meer aan de borst is.Beshkempir lijkt een kind als alle andere kinderen: hij leidt een vredig en ongestoord leventje, doet mee aan de spelletjes en het kattekwaad dat bij zijn leeftijd hoort en krijgt aan het begin van zijn puberteit zijn eerste onschuldige seksuele en amoureuze gevoelens voor het buurmeisje. Kortom, het leven van een kind op weg naar de volwassenheid. Totdat hem op een dag het vreselijke nieuws bereikt: hij komt erachter dat zijn ouders niet zijn biologische ouders zijn. Van de ene dag op de andere wordt zijn beste vriend zijn rivaal en zelfs zijn vijand, en zijn droommeisje gaat met iemand anders fietsen. Als zijn moeder zijn moeder en zijn vader zijn vader niet is, zo redeneert onze jonge held, dan is ook hij niemand meer. Ondanks het feit dat de pijnlijke ontdekking zijn leven ondraaglijk maakt, probeert Beshkempir zijn problemen te overwinnen.Zonder sentimenteel of moralistisch te worden, geeft Beshkempir een onopgesmukt en indringend portret van de Kirgizische jeugd. De film won een gedeelde Zilveren Luipaard op het filmfestival van Locarno.
