The Wicked Reporter – The One That Got Away

Ouder maar niet aanwijsbaar wijzer, leeft Matsuzaki nog steeds een gevaarlijk leven, ook al probeert de part-time vader en echtgenoot er zo nu en dan (bijvoorbeeld op de sportdag van school) mee te kappen. Zoals gewoonlijk brengen zijn vrienden hem in de problemen. Een van hen is een beminnelijke en ongewoon evenwichtige huurmoordenaar (gespeeld door Yamato Takeshi), die door een bittere ervaring leert dat goed vaderschap niet samengaat met het vermoorden van mensen die wellicht zelf vaders zijn. Een andere vriend is een zuiplap en gokverslaafde (een rol van Kara Juro, die met zijn legendarische theatergroep optrad in Skinless Night en, vele jaren daarvoor, in Oshima’s Dagboek van een dief in Shinjuku): een luie romancier die liever dronken wordt en stript in cafés dan achter zijn bureau werkt. De opmerkelijk weinig om het lijf hebbende plot draait om de climax: een weddenschap op een renbaan.Wicked Reporter 3 – The One That Got Away is even snel en rauw als de andere twee afleveringen en voldoet ruimschoots aan de eisen voor wat betreft de hoeveelheid seks, geweld en gokscènes. Toch is het woord dat de film het best karakteriseert ‘filosofisch’. Het is een tot nadenken stemmende film over de zelfkant. Of misschien wel een zelfkant-film over nadenken. Okuda Eiji laat opnieuw een onuitwisbare indruk achter als acteur, en als kalligraaf van een paar begintitels. (Tony Rayns)