Hsiao-kang (een rol van Lee Kang-sheng, de vaste hoofdrolspeler in Tsai’s films) deelt een appartement met zijn ouders in Taipei. De drie leiden elk een afzonderlijk leven. De moeder werkt als liftbediende in een restaurant en de gepensioneerde vader houdt zich onledig met bezoekjes aan de gay-sauna’s van de stad. Hsiao-kang komt via een oude klasgenoot terecht op de set van een Ann Hui-film, waar hij als figurant een drijvend lijk in de vervuilde rivier Tanshui mag spelen. Na afloop bedrijft hij de liefde met zijn klasgenoot. De volgende dag heeft hij heftige pijn in nek en schouders. Massage, acupunctuur, zelfs spirituele uitdrijving willen niet helpen, en de pijn wordt steeds erger. Ondertussen heeft zijn vader een ander probleem: er is een lekkage in zijn slaapkamer. Provisorisch maakt hij een bouwsel van zeil en buizen om het water af te voeren. Hsiao-kang komt uiteindelijk in het ziekenhuis terecht. Als de doktoren daar ook niet weten wat ze moeten doen, overweegt hij zelfmoord.Tsai Ming-liang maakte een nietsontziende, sterk symbolische film over non-existente familierelaties en existentiële ontreddering in de grote stad Taipei. Zelden is de onmogelijkheid tot communicatie krachtiger in beeld gebracht – of het moest in de vorige twee films van Tsai zijn. Voor zijn derde speelfilm kreeg Tsai een zilveren Beer in Berlijn.
