De oorspronkelijke Japanse poster voor deze film was een kleine klassieker. Een ‘modelgezin’ (man, vrouw en kind) poseert voor de camera in een park in Tokio. Iets achter hen staat op rode hoge hakken een gemaskerde dominatrix, gehuld in zwarte latex. Skinless Night (dat zijn titel ontleent aan een bekend condoommerk) gaat over de 53-jarige Kayama Mutsuro, die zijn vrouw, kind en een klein team werknemers onderhoudt met het maken van pornovideo’s. Het is een zwaar bestaan. De winstmarges zijn klein, zijn geldschieter heeft zo zijn eigen dubieuze ideeën over het soort film dat hij wil maken, het kantoor is niet de ideale plek om op het kind te passen, en er komen telkens nieuwe uitdagingen bij – zoals het aanschaffen van de juiste bondage-Éuitrusting of het ontwerpen van de special effects voor een ‘gouden douche’ scène. Daar komt bij dat Kayama op de rand van een midlife-crisis zit. De herontdekking van zijn onvoltooide studentenfilm concretiseert zijn ontevreden gevoelens, waardoor hij zijn leven en zijn bestaan opnieuw gaat evalueren. Tot ontzetting van zijn vrouw en crew vertrekt hij naar een warmwaterbron om eindelijk de ‘serieuze’ scenario’s te schrijven die in zich meent te hebben zitten. Mochizuki’s semi-autobiografische speelfilmdebuut bekijkt zowel het het reilen en zeilen van de porno-subcultuur als de spirituele problemen van de protagonist met mededogen en wrange humor. De film komt tot de wijze conclusie dat pragmatisme het altijd van idealisme zal winnen. (Tony Rayns)
