Deze soms onthutsende film van de eigenzinnige documentarist Kirby Dick is meer dan een portret van de extreem masochistische performance-kunstenaar Bob Flanagan. Flanagan liet zich niet alleen bij zijn meest schokkende en gruwelijke optredens door Dick filmen, ook liet hij Dick toe aan zijn ziekbed waar hij als lijder aan een dodelijke erfelijke longziekte uiteindelijk aan gekluisterd was. Bovendien werkte Flanagan ook actief aan de film mee en ontwierp spectaculaire acties speciaal voor de film. Zoals de meest besproken scène uit de film waarin Flanagan een spijker door zijn penis slaat. Hij doet dit boven een glasplaat waaronder Dick zijn camera heeft opgesteld, die de provocerend pijnlijke daad close in beeld brengt. Op het moment dat Flanagan de spijker weer uit de wond trekt, gutst het bloed over de glasplaat; het beeld ‘vloeit’ naar rood. Naast deze duidelijk geënsceneerde momenten, bevat de film ook veel zuiver documentair materiaal. Dick volgde Flanagan en zijn SM-partner Sheree Rose gedurende een reeks van jaren en kon daardoor een grote hoeveelheid explosieve beelden verzamelen. Daarnaast bevat de film veel fragmenten uit video’s van Flanagan zelf die hij meestal samen met Sheree Rose maakte (zie ook het Cruel Machine programma van Kirby Dick).Sick draaide in sommige festivals (o.a. Toronto) in de horror & cult-sectie, maar het gaat hier onmiskenbaar om een waarheidsgetrouw document. Ook het lijk van Flanagan, die zijn lichaam niet voor niets als een instrument voor kunst en entertainment beschouwde, is echt. (GjZ)
