Mother and Son is een langzaam en raadselachtig, zacht en verdrietig gedicht over de laatste dagen van een door ziekte verzwakte moeder. Haar liefhebbende zoon verzorgt, begeleidt en voedt haar en neemt haar mee op wandelingen in de omgeving. Het fluisteren van de wind en andere natuurgeluiden die de personages omringen, doen denken aan glissandi van violen. Herinneringen worden door enkele nostalgisch aandoende akkoorden geaccentueerd. De zorgvuldig gecomponeerde beelden roepen het werk van de Duitse romantische schilder Caspar David Friedrich in gedachten. De in beeld gebrachte landschappen suggereren het stille mysterie van het lijden van de zoon. Geen geweld, geen geschreeuw, slechts de langzaam voortschrijdende tijd staat in het centrum van deze unieke film. Langzaam komt een serene schoonheid naar boven. Sokoerov: ‘In deze relatie tussen moeder en zoon is voor mij uitsluitend de liefde belangrijk – de liefde die zo sereen is dat er niets buiten haar hoeft te bestaan.’De minimale handelingen in Sokoerovs visuele elegie krijgen alle ruimte om te ‘ademen.’ Anamorfische lenzen leveren vervreemdende beelden op waarin personages en de omringende natuur samensmelten. Zelden maakte een film de natuur zo voelbaar (de film werd opgenomen in coproductieland Duitsland). Sokoerov lijkt in zijn filmische oeuvre steeds diepere humanistische en religieuze lagen aan te boren. Mother and Son is een van de meesterwerken van 1997.
