‘Gelukkig is hij die de oorzaken van de dingen kent’Er was een eiland met mensen, met boten aan haar kust, op haar zee. En er was de kerk en de zondagsdienst. Er was vee en de mensen leefden. Er waren de stemmen van de mensen en de dieren. Het raakte verlaten, leeg… en Amen. De hoofdpersoon van Georgica is Jakub Luukas. Voor de Eerste Wereldoorlog verkondigde hij het Woord Gods onder de heidense zwarten. Nu, in de jaren na de Tweede Werldoorlog, is hij de zeventig gepasseerd, en bevindt zijn preekstoel zich in de ruïnes van de kerk van het eiland waar hij geboren werd. Zijn gemeente bestaat uit een drietal bijenkorven en een oud paard. Jakub is eigenlijk de bewaker van het eiland dat gebruikt wordt als artilleriedoel schietbaan. De enigen die er komen, zijn gedoemd te sterven. Zo ook het stommme jongentje, dat op het eiland komt; wanneer hij probeert te spreken komt er niet meer dan een hoog gepiep uit. Zijn pogingen leiden tot toevallen waarin hij in gedachten weer bij zijn moeder, die in de haven woont – de plaats waar niemand blijft.De Est Sulev Keedus betoogt dat zijn land opnieuw begeesterd moet worden na de ineenstorting van het Sovjet Imperium. Het is dit idee dat Jakub Luukas in zich draagt. Zijn idée fixe behelst het vertalen van Vergilius’ pastorale epos Georgica in het Swahili, en zo verloren geesten en muzes dienen.
