In 1970 overleefden Dukhai en zijn familie dankzij een overstroming al hun bezittingen kwijt. Ze probeerden de hoop erin te houden, en Dukhai zocht onderdak op een strook droog en zanderig land dat boven de rivierbedding uitstak. Net als vele anderen leidde Dukhai een bestaan van simpele geneugten en een grenzeloze liefde voor zijn gezin. In één dag raakt hij alles kwijt. Een verwoestende cycloon vernietigt zijn huis, en de levens van meer dan een miljoen mensen. Dukhai zoekt als een bezetene door de overblijfselen maar het is te laat. Hij komt oog in oog te staan met de levenloze lichamen van zijn geliefde familie. Dukhai raakt in een soort shock, moederziel alleen.Maar het leven gaat door… Dukhai worstelt om nieuwe betekenis aan het leven te geven. Hij sticht zelf een gezin, op het moment dat het land geteisterd wordt door een zojuist uitgebroken vrijheidsstrijd.Met de geboorte van zijn dochter Shukhai (‘de gelukkige’) ziet Dukhai weer licht in de duisternis. Hij heeft weer wat om voor te leven. Maar dan, op 24 mei 1985, komen een half miljoen mensen om in een nieuwe storm, waaronder Dukhai’s gezinsleden. Moet hij zelf de dood omarmen? Ondanks alle lijden wordt hij weer strijdbaar, en zegt hij ja tegen het leven.Natuurrampen zijn vast onderdeel van het bestaan van mensen die in de kustgebieden van Bangladesh wonen. Deze film is een sage over het wel en wee van deze mensen, en hun eeuwige strijd om het bestaan.
