Virtuele realiteit bestaat al lang niet meer alleen in cyberpunk romans en science fiction films. In de vliegtuigfabrieken van Boeing dragen werknemers brillen met kleine computerschermen in de glazen om het productieproces beter te kunnen overzien. Op Internet wordt hard gebouwd aan driedimensionale werelden als Activeworlds, waar op drukke momenten honderden mensen rondlopen en met elkaar praten.
De hoogste standaard in real time virtual reality is op dit moment de spelcomputer Nintendo 64. Super Mario, het Italiaans-Amerikaanse mannetje met Japanse inborst, loopt, zwemt en vliegt moeiteloos. Levensecht verslaat hij monsters en draait hij 360 graden om zijn as. Door de hoge beeldkwaliteit, de vloeiende animaties en het realistische perspectief is het realiteitseffect zeer hoog. Het is alsog je zelf te pletter valt als Mario onverhoeds van een steile bergwand stort.
Activeworlds en Nintendo 64 geven een indruk hoe onze wereld er in de nabije toekomst uit ziet. Om met de socioloog Manuel Castells te spreken:
“Het is geen virtuele realiteit waarin we leven, maar eerder een reële virtualiteit”.
