Een onderhoudende, soms ongelooflijke en op een heldere manier complexe film waarin schijn en zijn, waan en werkelijkheid, en documentaire en fictie steeds van plaats verwisselen. Centraal staat Hossein Sabzian die zich in de film en in de werkelijkheid heeft uitgegeven voor filmregisseur Mohsen Makhmalbaf (zie ook Nun va goldun en Gabbeh). Sabzian is een arme, werkloze filmliefhebber. Op een dag zit hij in de bus naast een rijke dame die hem door een misverstand voor Makhmalbaf aanziet. Het misverstand gaat een eigen leven leiden en Sabzian eindigt als fraudeur in de gevangenis. Toen Abbas Kiarostami dit verhaal bij de faits divers in de krant las, brak hij de film af waarmee hij bezig was en besloot het proces tegen Sabzian vast te leggen. In zekere zin is de film een valse Kiarostami en een echte Sabzian. Kiarostami: ‘Close-up is de enige van mijn films die ik samen met de toeschouwers in de zaal kan zien omdat het verhaal zich buiten mij om heeft ontwikkeld.’ (GjZ)
