Er zijn in Nederland documentaire film- en televisiemakers die het wanhopige gevoel hebben dat hun discipline onsterfelijk belachelijk is gemaak; zo erg dat ze met goed fatsoen eigenlijk niet meer op de vertrouwde voet verder kunnen. De oorzaak hiervan ligt in de kwaliteit en de populariteit van de satirische fake-documentaire serie (ook omschreven als quasi-realistische docudrama’s) van de humorist Arjan Ederveen en zijn regisseur Pieter Kramer. Met groot gevoel voor detail en voor het absurde zijn in twee reeksen van zeven afleveringen vele documentaire clichés en versleten reportage-onderwerpen briljant gehekeld. Uit de veertien delen (die in Nederland al op televisie zijn vertoond) is er een drietal gekozen (en van Engelse ondertitels voorzien) om een internationaal publiek te laten zien dat het fake-genre in Nederland op niveau wordt bedreven. (GjZ)
