Fourbi zelf is niet direct fake, maar de film stelt wel via een origineel en ontroerend verhaal een actueel fake-fenomeen aan de orde. Wat dat betreft én door de fraaie details in het scenario, is de film verwant aan Un héros très discret, die ook in dit programma draait.Fourbi gaat over de perverse houding van de media ten opzichte van de realiteit, oftewel, in de Variety-speak van Derek Elley, ‘the contempo media’s vampiric obsession with reality-based fiction‘. Centraal staat de jonge volksvrouw Rosemonde die haar levensverhaal aan een nieuw commercieel televisiestation heeft verkocht. Schrijver Paul krijgt de opdracht het verhaal van Rosemonde op te tekenen. Rosemonde heeft acht jaar eerder een man gedood die probeerde haar te verkrachten (dit gegeven heeft een opmerkelijke parallel met Tanners eigen befaamde La Salamandre uit 1971). Omdat er geen getuigen waren werd de zaak geseponeerd. Hoewel Rosemonde het contract met het televisiestation heeft ondertekend, blijkt ze Paul haar verhaal niet te kunnen vertellen. Paul en de (wat karikaturale) producent besluiten daarop om de actrice die in de uitzending Rosemonde zal faken samen met haar levende voorbeeld op te laten trekken. Deze extreme vorm van method-acting zal wellicht alsnog het begeerde sensationele en vooral waar gebeurde verhaal opleveren. Aanvankelijk lijkt de methode geen succes, maar na verloop van tijd raken de beide vrouwen in elkaar geïnteresseerd, met name in elkaars sociale en psychologische verschillen. (GjZ)
