Een film waarin Oleg Kovalov optreedt als acteur. De papieren ogen van Prisjvin, een politiek getinte film over de pioniers van de Sovjet-televisie, is in feite een van de eerste manifesten van het Russische postmodernisme, waarin een belangrijke rol is weggelegd voor het spel met genres en leidmotieven in de filmkunst. Evenals het iets eerder uitgebrachte Biecht van Tengiz Aboeladze, demythologiseert de film de ideologie en de esthetiek van de ‘Grote Stijl’, het monumentalisme in de kunst. Een van degenen die daarvan het slachtoffer worden is Eisenstein, die hier wordt afgeschilderd als een karikatuur met een homoseksuele tik. Oleg Kovalov speelt in deze film de rol van een symbolische Leningradse intellectueel met een bril en een hoed: een klein slachtoffer van de grote dictatuur. Hoewel hij geen professionele acteur is, weet Kovalov zijn personage te voorzien van een tijdloosheid die hem onverwacht dicht in de buurt van de figuren van Nabokov brengt.
