Craig Baldwin mengt acht verschillende filmvormen in zijn nieuwste experimentele documentaire. De film is een bezielde verhandeling over hedendaagse, controversiële onderwerpen als inbreuk van copyright en ‘fair use’ aan de hand van de groep Negativland, die werden aangeklaagd omdat samples van U2 de basis van hun werk vormde. Baldwin gebruikte Super8, video, pixelvision, computeranimatie en nog een aantal andere filmvormen en creëerde een hechte montage van interviews, muziek en archief-materiaal om verschillende moderne computer-praktijken aan de orde te stellen, en het digitaliseren van intellectueel bezit aan een analyse te onderwerpen. Door de hedendaagse moderne technieken zijn er spanningen ontstaan op het gebied van de verbeelding, auteursschap, autonomie en de commerciële markt. Kun je spreken van een elektronische volkscultuur als deze tak steeds meer aan banden wordt gelegd? Baldwin’s film vormt een ware collage waarin de grenzen tussen ‘covers’, homage, pastiche, parodie, kritiek, wetenschappelijk onderzoek en reportage vervagen.
